1.000 Amerikalıyla yapılan çalışmada alkol, sosyal medya ve şeker öne çıkarken, ilişkiler ve kariyer söz konusu olduğunda fedakârlık sınırı daraldı.
Daha uzun yaşamdan önce “sağlıklı yaşam” geliyor
İnsan ömrünü uzatma fikri giderek daha fazla bilimsel araştırmanın konusu olurken, insanların daha uzun bir hayat için ne kadar fedakârlık yapmaya hazır olduğu da merak ediliyor.
FINN Partners tarafından 1.000 Amerikalının katılımıyla gerçekleştirilen araştırma, uzun yaşam konusunda dikkat çekici bir tablo ortaya koydu. Katılımcıların büyük bölümü daha fazla yıl yaşamaya sıcak bakarken, bu yılların sağlıklı ve kaliteli geçirilmesini öncelikli görüyor.
Araştırmaya göre Amerikalıların yalnızca yüzde 9'u yaşlanmanın doğrudan tedavi edilmesi gereken bir hastalık olduğunu düşünüyor. Buna karşılık yaşlanmanın doğal bir süreç olarak kabul edilmesi, ancak mümkün olduğunca sağlıklı ve yavaş ilerlemesi fikri daha fazla destek görüyor.
10 sağlıklı yıl için en kolay vazgeçilenler belli oldu
Araştırmada katılımcılara güvenli ve FDA onaylı bir tedavinin yaşamlarına 10 sağlıklı yıl eklemesi durumunda hangi alışkanlıklarından vazgeçebilecekleri soruldu.
Sonuçlarda ilk sırada alkol yer aldı. Katılımcıların yüzde 35'i 10 sağlıklı yıl karşılığında alkolü tamamen bırakabileceğini söyledi. Sosyal medyadan vazgeçebileceğini belirtenlerin oranı yüzde 26 olurken, şekeri bırakmayı kabul edenlerin oranı yüzde 23'te kaldı. Kafeinden vazgeçebileceklerin oranı ise yüzde 22 olarak ölçüldü.
Daha büyük kişisel fedakârlıklar gündeme geldiğinde ise oranlar hızla düştü. Katılımcıların yüzde 18'i hava yolculuğundan, yüzde 16'sı planladığı emeklilik yaşından vazgeçebileceğini ifade etti. Favori yiyeceğini veya mevcut kariyerini bırakabileceğini söyleyenlerin oranı ise yüzde 15 oldu.
İlişkiler ise en güçlü sınır olarak ortaya çıktı. Katılımcıların yalnızca yüzde 9'u 10 sağlıklı yıl kazanmak için partnerinden ayrılmayı kabul edebileceğini belirtti.
Yaşlanma teknolojilerine temkinli yaklaşım
Araştırma, insanların uzun ömür teknolojilerine tamamen karşı olmadığını ancak riskler konusunda oldukça temkinli davrandığını da ortaya koydu.
Katılımcıların yüzde 72'si hücresel yeniden programlama ve senolitik ilaçlar gibi gelişmekte olan teknolojilerin oluşturabileceği risklerden endişe ediyor. Buna rağmen erken dönem insan klinik çalışmalarında güçlü sonuçlar ortaya koyan bir tedaviyi denemeye açık olanların oranı yarıdan biraz fazla.
Tedavilerin FDA tarafından onaylanması halinde yüzde 42'si günlük hücresel yeniden programlama hapını, yüzde 27'si senolitik ilaçları denemeye sıcak bakıyor. Kan plazmasının seyreltilmesini kabul edebileceklerin oranı yüzde 22 olurken, yaşlanmış organların yenileriyle değiştirilmesini tercih edebileceklerin oranı yüzde 18'de kaldı.
Olası riskler ayrıntılı şekilde anlatıldığında ise katılımcıların yüzde 48'i klinik çalışmaların son derece dikkatli yürütülmesi gerektiğini düşünüyor. Tedavilerin hızlı biçimde geliştirilmesini isteyenlerin oranı yalnızca yüzde 13.
Uzun yaşamak herkes için cazip değil
Araştırmanın dikkat çeken sonuçlarından biri de herkesin yaşlanma karşıtı uygulamalara para harcamak istememesi oldu. Katılımcıların yüzde 39'u bu tür uygulamalara hiçbir şekilde yatırım yapmayı düşünmediğini belirtti.
Uzun yaşam için harcama yapmaya daha sıcak bakanların tercihi ise öncelikle yaşam tarzı değişikliklerinden yana. Organik beslenme, uzun ömür koçluğu ve gelişmiş fitness takip cihazları; estetik operasyonlar, Botox ve ileri düzey tıbbi müdahalelere göre daha kabul edilebilir seçenekler olarak öne çıktı.
Öte yandan uzun yaşamın ekonomik boyutu da önemli bir endişe kaynağı. Katılımcıların yüzde 63'ü daha uzun bir hayatın mevcut finansal güvenlik kaynaklarını tüketmesinden kaygı duyuyor.
Daha uzun yaşam, daha uzun çalışma anlamına gelmeyebilir
İnsanların daha uzun yaşayabilmesi durumunda çalışma hayatının da uzaması fikri ise aynı ölçüde kabul görmüyor. Katılımcıların yalnızca yüzde 16'sı 10 sağlıklı yıl karşılığında emekliliğini erteleyebileceğini söyledi.
İnsanların 120 yaşına kadar sağlıklı yaşayabildiği bir gelecek senaryosunda ise yüzde 29'u 70 yaşından sonra emekli olmayı kabul edilebilir buluyor.
Araştırmada uzun ömür teknolojilerinin toplum üzerindeki etkileri de sorgulandı. Katılımcıların yaklaşık üçte ikisi yaşam uzatma ve yaşlanmayı tersine çevirme teknolojilerinin etik sonuçlarından endişe ediyor. Bu tedavilerin yalnızca varlıklı kesimin erişebileceği bir ayrıcalığa dönüşmesi de önemli kaygılar arasında bulunuyor.
Katılımcıların yüzde 62'si temel sağlık hizmetleri herkes için güvence altına alınmadan hükümetlerin uzun ömür araştırmalarını finanse etmemesi gerektiğini düşünüyor.
Sonuçlar, uzun yaşam tartışmasının yalnızca “kaç yıl yaşayacağız?” sorusuyla sınırlı olmadığını gösteriyor. Asıl mesele, kazanılan yılların ne kadar sağlıklı, özgür ve kaliteli geçirilebileceği olarak öne çıkıyor.