Ordu’da 20 Yıllık Dostluk: Baykuşlar Serendiyi Yuva Yaptı, Yavrulara İsim Veriliyor

Ordu’nun Perşembe ilçesinde yaşayan Atilla Karakaya’nın serendisi, yaklaşık 20 yıldır baykuşlara ev sahipliği yapıyor. Doğaya katkı sağlayan Karakaya, bu yıl doğan yavrulara isim verdi.

20 Yıldır Aynı Yuva: Serendide Baykuş Hikâyesi

Ordu’nun Perşembe ilçesinde yaşayan 62 yaşındaki Atilla Karakaya’nın serendisi (ambar), yıllardır doğanın sessiz misafirlerini ağırlıyor. Yaklaşık 20 yıl önce serendiye gelen bir baykuşun yumurtlamasıyla başlayan bu özel bağ, zamanla bir doğa hikâyesine dönüştü.

Durumu fark ettikten sonra baykuşlar için özel bir alan oluşturan Karakaya, boş arı petekleriyle yuva hazırladı. O günden bu yana her yıl mart ayında gelen baykuşlar, burada yumurtlayarak yavrularını büyütüyor.

"Onlar İçin Serendiyi Kaldırmadım"

Doğaya ve hayvanlara olan sevgisiyle dikkat çeken Karakaya, yıllardır baykuşların yaşam alanını koruduğunu belirtti.

“Bu hayvanların yuvasını bozmadım. Hatta onlar için serendiyi kaldırmadım. Her yıl buraya gelip yuva yaptıkları için düzenlerini hiç değiştirmedim” diyen Karakaya, bu süreçte çok sayıda yavru baykuşun doğaya kazandırıldığını ifade etti.

Geçtiğimiz yıl 2 yumurtadan 1 yavru çıktığını belirten Karakaya, bu yıl ise 4 yumurtadan 3 yavrunun dünyaya geldiğini söyledi.

Yavrulara İsim Veriyor: Pamuk, Ateş ve Pusu

Baykuşlarla kurduğu bağı her geçen yıl daha da güçlendiren Karakaya, doğan yavrulara isim vermeyi de ihmal etmiyor. Bu yıl dünyaya gelen 3 yavruya Pamuk, Ateş ve Pusu isimlerini verdiğini belirten Karakaya, onların büyüyüp doğaya karıştığını dile getirdi.

“Her yıl farklı isimler veriyorum. Büyüyünce buradan ayrılıyorlar ama nereye gittiklerini bilmiyorum. Kendi aralarında mıntıka kavgası yapıp başka yerlere gidiyorlar” diyen Karakaya, baykuşların doğadaki denge açısından önemli bir rol üstlendiğine dikkat çekti.

Baykuşların uğursuz olarak görülmesine de değinen Karakaya, “Kapımda her gece ötüyorlar, çok şükür hiçbir uğursuzluk yok” sözleriyle bu inanışa da karşı çıktı.

Doğayla uyum içinde kurulan bu örnek ilişki, hem yaban hayatının korunması hem de insan-doğa etkileşiminin önemini bir kez daha gözler önüne serdi.